poniedziałek, 5 stycznia 2015

#53

Cześć... dziś, z jednej strony skaczę z radości, a z drugiej dno mogłabym wycierać zwisającym mi z szyi szalikiem. Tak jakoś nagle dopadła mnie nostalgia, melancholia i tęsknota. Gdyby ktokolwiek próbowałam by we mnie teraz czymś złym "uderzyć" rozpadłabym się na drobny mak. Spokojnie, jak na razie skutecznie bronię się od jakiegokolwiek ataku.





Jeżeli potrafisz dokonać małych rzeczy z większymi także nie będziesz mieć problemu..

Sam przyznaj- możesz zrobić wszystko, jeżeli uwierzysz, że jesteś do tego zdolny.
Spełniaj swoje marzenia, a w końcu będziesz z siebie zadowolony. Jeśli napisałeś dobre opowiadanie z łatwością przyjdzie Ci napisanie powieści. Skoro zaszyłeś dziurę na kolanie potrafisz sam uszyć spodnie. Uważasz to za nierealne i pewnie teraz pukasz się w czoło, prawda? Z takim nastawieniem z pewnością w Twoim życiu nie zmieni się nic.
Gdy powoli dojdziesz do czegoś sam bardziej to docenisz...
Musisz nabrać pewności siebie.. Jesteś jedyny taki na świecie!  Ze swoim osobistym bagażem doświadczen i paletą cech. To sprawia, że jesteś  wyjątkowy!
Możesz wszystko! Jeśli tylko w to uwierzysz.
Zacznij od dziś. Nie bój się konsekwencji spełnienia swoich marzeń, gdy dokanasz tej sztuki Twoje życie nabierze jak dotąd nieznanych barw..
Ograniczenie to Ty. Nic innego nie może odebrać Ci siły. Nigdy więcej nikt nie da Tobie tak dobrej szansy, jaką otrzymałeś dziś. Spójrz, gdy zrobisz to teraz już jutro zaczniesz nowe, lepsze życie. Wielkie rzeczy wcale nie muszą być dużo trudniejsze od tych mniejszych.  Patrząc na to, jak duża może to być dla Ciebie zmiana pot jaki wylejesz by tego dokonać to nic. Jesteś silny dopóki w ten sposób o sobie myślisz. Nikt inny, żaden człowiek nie da Ci pewności siebie. Ty sam musisz zrozumieć kim jesteś w tym zwariowanym świecie, a kim możesz się jeszcze stać.




Życie ludzkie trwa sto lat podzielonych równo między dnie i noce. Za dnia jestem niewolnikiem i życie moje jest ciężkie. Za to nocą staje się księciem i radość moja nie ma sobie równych. Czemuż więc miałbym się użalać? ~ Liezi



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz