#46

Witajcie, dziś było u mnie baaardzooo zimno. :( Podobno -6 stopni. Niestety ciągły brak śniegu coraz bardziej mnie martwi. Wolę mimo wszystko lato, ale jeżeli w kalendarza mamy zimę również chciałabym zobaczyć ją za oknem. Mam ciepły szalik, na pół twarzy, czyli nic nie stoi na przeszkodzie by spacerować, chociażby przez chwilę. Wszystkich Was do takiego właśnie spędzania wolnego czasu bardzo zachęcam. Kocham takie "zimne" niebo i powietrze też jakieś takie "lżejsze"

 

 

 

   To, co możesz zrobić czeka na Ciebie. Uwierzyć w człowieka jest najtrudniej, lecz właśnie to najbardziej nam się opłaca i zwraca. Nigdy nie powinniśmy oceniać kogokolwiek. Ktoś, kogo uważamy za złego człowieka jest taki przez coś. Każdy z nas czyni zło. Różnimy  się tylko tym, czy chcemy się poprawić. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć innego człowieka do końca, lecz możemy dołożyć wszelkich starań, by poznać go w jak największym stopniu. Należy słuchać. Ludzie na co dzień słyszą mnóstwo słów, tych zbędnych również. Samotni nie czują się, więc z braku towarzystwa, lecz z nijakiej jego jakości. Sztuką jest się przymknąć, patrzeć i starać się zrozumieć. Czasem jedyne czego dana osoba potrzebuję to wysłuchania. Ty również tego potrzebujesz. Musisz w końcu powiedzieć coś, co tkwi w Tobie głębiej.

Uwierz w siebie choć należało by to do największego wysiłku w Twoim życiu. To sprawdzona metoda do nadania swojej egzystencji jak dotąd nieznanych barw. Nic, co piękne nie przychodzi w naszym życiu łatwo. Czy będąc dzieckiem od razu udało Ci się zrobić babkę z piasku? Jak długo uczyłeś się jeździć na łyżwach?

A gdyby tak... choć raz pomyśleć o tym wszystkim inaczej i w każdym wydarzeniu poszukać dobra? W końcu wszystko czegoś nas uczy, dokądś zaprowadza.. 
 Gdyby tak... nie patrzeć na litry wylanych łez, tylko na to co zdarzyło się wcześniej.    Przecież wspomnienia są najcenniejsze w życiu. Ważne by dobrze je wykorzystać.
Gdyby tak... spojrzeć na otaczający mnie świat i zobaczyć jak dużo posiadam. Mam uśmiech, serce, oczy, którymi mogę podziwiać nowonarodzone życie..
Gdyby tak... docenić wschody i zachody słońca, pory roku, dni tygodnia, każdy dzień, minutę i sekundę, która nigdy już nie wróci. Czas, jaki ktoś nam podarował mija bardzo szybko, gdy źle go wykorzystujemy i nie poświęcamy mu wystarczającej uwagi.
Gdyby tak.. pomyśleć o sobie, choć w połowie tak pięknie, jak o innych. Przecież jesteś cudem i wszystko, co robisz może stać się kolejnym cudem świata. Najpiękniej jest, gdy za Twoją pracę dziękują Ci ludzie, bo widzą w tym dobro. Wtedy Ty sam stajesz się szczęśliwszy. Robiąc to, co kochasz zawsze możesz stać się dla kogoś motywacją lub wzorem do naśladowania.
Gdyby tak.. uwierzyć w siebie i zacząć żyć.. Każdy Twój wysiłek, kiedyś zostanie wynagrodzony. Tylko otwórz umysł. Nie oczekuj zapłaty, nie oczekuj niczego. Pozwól światu wybrać w jaki sposób Ci się za to odwdzięczy i znajdź to.
A gdyby tak przestać się bać i z podniesionym czołem iść przez swoje życie, budować swoją ścieżkę od momentu w jakim jesteś... Marzenia są piękne. Rozświetlają duszę, otwierają mosiężne drzwi, które człowiek nigdy nie zdołał by otworzyć, zabierają do cudownego świata.. Nie czekaj aż same spadną Ci z nieba. Dojdź do nich sam, chociażby z czystej wdzięczności.
Nasze życie zależy od nas jestem tego pewna. Nie masz nad nim pełnej kontroli, lecz zawsze pozostaje opcja, którą wybierasz sam.